(ქანქრისა) ვერცხლის ან ოქროს ფული; «შანთი»:
- „წარმოუდგინეს მას ერთი თანამდები ბევრისა ქ ა ნ ქ რ ი ს ა ჲ“ C, — „...ბევრისა შ ა ნ თ ი ს ა ჲ“ DE, მთ. 18,23; „იყო ათი იგი ქ ა ნ ქ ა რ ი ვეცხლისაჲ გამოსადნობელად“ გამოსლ. 38,27;
- „არწმუნა უფალმან მისმან ქ ა ნ ქ ა რ ი ერთი ვეცხლი“ მ. სწ. 249,16.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.