( -
[

ქა ქე ქვ ქი ქლ ქმ ქნ ქო ქრ ქს ქუ ქშ ქც ქჳ
ქად ქავ ქათ ქალ ქან ქარ ქას ქატ ქაფ ქაღ ქაჩ ქაჯ

ქანქარ-ი

(ქანქრისა) ვერცხლის ან ოქროს ფული; «შანთი»:
 
„წარმოუდგინეს მას ერთი თანამდები ბევრისა ქ ა ნ ქ რ ი ს ა ჲ“ C, — „...ბევრისა შ ა ნ თ ი ს ა ჲ“ DE, მთ. 18,23; „იყო ათი იგი ქ ა ნ ქ ა რ ი ვეცხლისაჲ გამოსადნობელად“ გამოსლ. 38,27;
„არწმუნა უფალმან მისმან ქ ა ნ ქ ა რ ი ერთი ვეცხლი“ მ. სწ. 249,16.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9