ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ქა ქე ქვ ქი ქლ ქმ ქნ ქო ქრ ქს ქუ ქშ ქც ქჳ
ქებ ქედ ქენ ქერ ქექ ქეც
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ქებულ-ი

ნაქები:
 
„ვითარ დაირღჳ ზღჳთ ქალაქი ეგე ქ ე ბ უ ლ ი“ I, ეზეკ. 26,17; „რომელმან სძლო აღშფოთებასა, ქ ე ბ უ ლ არს იგი ყოველთა მიერ“ მ. სწ. 239,11; „ქ ე ბ უ ლ და დიდებულ
არს სახელი შენი“ О, დან. 3,26.
See also: მაქებელ-ი, მაქებლობა, საქებელ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9