ხვეწნა, ვედრება, «ლიქნა»:
- „ქმნეს გამოჩინებული ხატი მეფისაჲ, რაჲთა ვითარცა მუნ მყოფთა, შორიელსა მას ე ქ ე ნ ე ბ ო დ ი ა ნ წრაფითა მით“ О,—„ცხადთა ხატითა პატივის-ცემისა მეფეთა ჰქმნეს,
- რამეთუ რათა განშორებულსა, ვითარცა მახლობელსა მყოფს, ლ ი ქ ნ ი ა ნ წადიერებითურთ pb., სიბრძ. სოლ. 14,17. „გევედრებოდის მტერი ქ ე ნ ე ბ ი თ, დიდითა ჴმითა“
- О, იგ. სოლ. 26,25; „მართალსა ქ ე ნ ე ბ ი თ ეტყჳს“ ოქრ.-უძღ. შვილ. 517; „არასადა სიტყჳთა ქ ე ნ ე ბ ი ს ა ჲ თ ა ვიყვენით, ვითარცა-ეგე თქუენ“ Q,—„არცა სადა
- სიტყჳთა ლ ი ქ ნ ი ს ა ჲ თ ა ვიყვენით, ვითარცა-ეგე თქუენ“ pb., I თეს. 2,5; „და მან მრქუა მე ქ ე ნ ე ბ ი თ“ შუშ, XV 13; „მრავალნი ვედრებანი და ქ ე ნ ე ბ ა ნ ი
- ეწერნეს სამეუფოთა მათ წიგნთა შინა“ ი. -ე. 18,12.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page