«კეთილისა საქმე», კეთილმოქმედება, მოწყალება:
- „ქ ვ ე ლ ს თუ ი ქ მ ო დ ი“ О, ზირ. 12,1; „ქ ვ ე ლ ქ მ ნ ა მის ზედაცა ქრისტემან“ გამოჩ. ჯუარ, 240,20; „რაჟამს ქ ვ ე ლ ს ი ქ მ ო დ ი“ C, მთ. 6,3. „იქმოდაქ ვ ე ლ ი ს-ს ა ქ მ ე ს ა
- მრავალსა“ საქ. მოც. 10,2; „უკუეთუ ჩუენ განვიკითხვით ქ ვ ე ლ ი ს-ს ა ქ მ ე ს ა ზედა უძლურისასა“ საქ. მოც. 4,9; „განშოვრებულ იყვნენ შენისაგან ქ ვ ე ლ ი ს-ს ა ქ მ ი ს ა“ O,
- სიბრძ. სოლ. 16,11; „რაჲ წეს-არს შაფათსა შინა: ქ ვ ე ლ ი ს-ს ა ქ მ ჱ ანუ ძჳრის-საქმჱ?“ C,—„ჯერ-არსა შაბათსა კ ე თ ი ლ ი ს ა ს ა ქ მ ჱ ანუ ბოროტისაჲ?“ მრ. 3,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.