ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ქა ქე ქვ ქი ქლ ქმ ქნ ქო ქრ ქს ქუ ქშ ქც ქჳ
ქვა ქვე ქვი ქვო
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ქვიან-ი, ქვოან-ი

ქვებით სავსე; კლდოვანი:
 
„ქუეყანაჲ, რომელსა ზედა არღარაჲ სავნებელი იყოს, არცაღა ეკალი... არცა კლდოანი და ქ ვ ი ა ნ ი“ მ.სწ. 125,10; „რომელიმე (კერძოჲ) არს ქ ვ ო ა ნი“ მ. ცხ. 294r.
See also: ქვა, ქუა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9