«დაქოლვა»:
- „ქ ვ ა ჲ დ ა ჰ კ რ ი ბ ო ნ მათ და მოწყდენ ქალსა მას“ M,—„დ ა ი ქ ო ლ ნ ე ნ ქვებითა და მოკუდენ ჭაბუკიდი“ G, II შჯ. 23,24; „რაჲთამცა ქ ვ ა ჲ დ ა ჰ კ რ ი ბ ე ს მას“ DE,— „რაჲთამცა
- დ ა ქ ო ლ ე ს იგი“ C, ი. 10,31.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.