ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ქა ქე ქვ ქი ქლ ქმ ქნ ქო ქრ ქს ქუ ქშ ქც ქჳ
ქმა ქმნ ქმრ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ქმარ-ი

«კაცი»:
 
„შვა იოსეფ, ქ მ ა რ ი მარიამისი“ მთ. 1,16, „ქალწულისა, თხოვილისა ქ მ ა რ სა“ DE, — „ქალწულისა, განთხოვილისა კ ა ც ს ა“ C, ლ. 1,27; „ქ მ ა რ ი არს თავ ცოლისა“
ეფეს. 5,23; „ასულნი თქუენნი მისცენით ქ მ ა რ თ ა“ I, იერემ. 29,6; „მრავალ არიან შვილნი ოჴრისანი უფროჲს, ვიდრე რომელსა-იგი ესუას ქ მ ა რ ი“ გალ. 4,27.
See also: უქმროდ
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9