- „ქმნა... ქ ნ ა რ ე ბ ი, ებნები გალობათა“ M, II ნშტ. 9,11; „ვითარცა ქ ნ ა რ ი ოხრიდეს“ I, ეს. 16,11; „დაცხრომილ არს ჴმაჲ ქ ნ ა რ ი ს ა ჲ“ I, ეს. 24,8; „განმცხრომელნი...
- ჴმითა ქ ნ ა რ ი ს ა და სტჳრისაჲთა“ მ. სწ. 15,3; „ჴმათა ზედა ებნისა და ქ ნ ა რ ი ს ა თ ა იტყუელებდიან“ A—92,256; „მოეპარა მას ყრმათა მათგან ქ ნ ა რ ი იგი ათძალი“
- Ath.—11,57r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.