ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ქა ქე ქვ ქი ქლ ქმ ქნ ქო ქრ ქს ქუ ქშ ქც ქჳ
ქობ ქოთ ქოლ ქონ ქორ ქოქ ქოჩ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ქორწილ-ი

«სიძე», შეუღლება:
 
„შემძლებელ არიან-მე ნაშობნი ქ ო რ წ ი ლ ი ს ა ნ ი... მარხვად“ C,— „ვერ ჴელ-ეწიფების ძეთა ს ი ძ ი ს ა თ ა... მარხვად“ DE, მრ. 2,19; „არცა ქ ო რ წ ი ლ ს ა წმიდასა იმარხვენ“
О, სიბრძ. სოლ. 14,24; „რომელმან ყო ქ ო რ წ ი ლ ი ძისა თჳსისაჲ“ მთ. 22,2; „ქ ო რ წ ი ლ ი იქმნა სულიერი“ ოქრ.-გურიტ. 219r.
See also: განქორწინება, საქორწინე, უქორწინებელ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9