( -
[

ქა ქე ქვ ქი ქლ ქმ ქნ ქო ქრ ქს ქუ ქშ ქც ქჳ
ქრე ქრთ ქრი ქრო

ქრთამ-ი

«საფასე»:
 
„არა განამართლო უღმრთოჲ ქ რ თ ა მ ი თ ა“ О, გამოსლ. 23,7; „ქ რ თ ა მ ი არა მოიღო“ О, გამოსლ. 23,8; „მრავლითა ქ რ თ ა მ ი თ ა (ს ა ფ ა ს ი თ ა G) პატივი ესე მოვიპოვე“
საქ. მოც. 22,28; „მარჯუენაჲ მათი სავსე არს ქრთამითა“ Շ, ფს. 25,10; „წარწყმიდის თავი თჳსი, რომელმან მიიღის ქ რ თ ა მ ი“ იგ. სოლ. 15,27; „მსაჯული ხარ თუალუხუავი,
რომელსა არა მიგაქუს ქ რ თ ა მ ი“ მ. სწ. 220,8.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9