«ქერი»:
- „მოიწინეს ბეთლემს დასაბამსა მკისა ქ რ თ ი ლ ი ს ა ს ა“ G, რუთ 1,22; „სთესის იფქლი და ქ რ თ ი ლ ი (ქ ე რ ი O)“ I, ეს. 28,25; „ყურბეული ქ რ თ ი ლ ი ს ა ჲ ჭამე შენ“ О, ეზეკ.
- 4,12; „რომელსა აქუს ხუთ ჴუეზა ქ რ თ ი ლ ი ს“ C, ი. 6,9; „დაუდვა მათ კანონი, რაჲთა არავის მათგანს რაჲმე აქუნდეს მონაგებთაგანი ვიდრე ერთ ქ რ თ ი ლ ა დ მ დ ე“ ლიმ. 76,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.