ბერვა:
- „ქ რ ი ო დ ე ს ქარნი“ მთ. 7,27; „რაჟამს სამხრით ქ რ ი ნ, სთქჳთ, ვითარმედ ხორშაკი იყოს“ ლ. 12,55. „ქ რ ო დ ი ს სული მისი და ვიდოდიან წყალნი“ ფს. 147,7; „სულსა,
- ვიდრეცა უნებნ, ქ რ ი ნ“ კ. იერ.-მარტჳლ. 188,12.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.