«ჴმელი», მიწა, მხარე, მსოფლიო, სოფელი, «მკჳდრობა», «სამკჳდრებელი», მამული:
- „ქ უ ე ყ ა ნ ა ჲ შეიძრა“ მთ. 27,51; „მიიქცეს მიწაჲ ქ უ ე ყ ა ნ ა დ“ О, ეკლ. 12,7; „დაჯდეს ქ უ ე ყ ა ნ ა ს ა“ О, ეს. 47,1; „მოქმნეს ქ უ ე ყ ა ნ ა ჲ“ მ. ცხ. 57v; „ნერწყუა
- ქ უ ე ყ ა ნ ა ს ა და შექმნა თიჴაჲ ნერწყჳსა მისგან“ ი. 9,8; „დაასვენეს ოთხნი მანანი ქ უ ე ყ ა ნ ა ს ა“ რიფს. 175,16; „განშორებულ იყო ქ უ ე ყ ა ნ ი თ“ მთ. 14,24; „ვითარცა
- განვიდეს იგინი ქ უ ე ყ ა ნ ა დ“ ლ. 8,27; „ვითარცა გამოჴდეს ქ უ ე ყ ა ნ ა დ“ DE, —„ვითარცა გამოვიდეს ჴ მ ე ლ ა დ“ C, ი. 21,9; „წარვიდა ქ უ ე ყ ა ნ ა დ გალილეაჲსა“
- მთ. 2,22; „პოვეს... ქ უ ე ყ ა ნ ა ს ა დარანალისასა“ არსტ. 63,11; „განაგდოს ქ უ ე ყ ა ნ ი ს ა მისისაგანი“ pb.,—„განსცეს მ კ ჳ დ რ ო ბ ი ს ა გ ა ნ თჳსისა“ G, ლევიტ. 25,25;
- ქ უ ე ყ ა ნ ა ჲ არა ეცეს მათ ძეთა შორის ისრაჱლისათა“ О, ეზეკ. 44,28; „თჳსისაგან ქ უ ე ყ ა ნ ი ს ა დაუმკჳდროს ძეთა თჳსთა“ , O,— „ს ა მ კ ჳ დ რ ე ბ ე ლ ი ს ა გ ა ნ
- თჳსისა დაუმკჳდროს ძეთა მისთა“ pb., ეზეკ. 46,18; „საძოვრად მათდა — ქ უ ყ ა ნ ა ჲ მარილოვანი“ M, იობ 39,6.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.