ქვეშ:
- „ვიდრემდე დავსხნე მტერნი შენნი ქ უ ე შ ე ფერჴთა შენთა“ საქ. მოც. 2,35; „ცხედარსა ქ უ ე შ ე შედგიან“ ლ. 8,16; „დაჯდა მას ქ უ ე შ ე აჩრდილსა“ იონა 4,5;
- „რომელნი იყვნეს ჴელმწიფებასა ქ უ ე შ ე მისსა“ ფლკტ. 135,17; „დასდეგით ქ უ ე შ ე მთისა“ G, II შჯ. 4,11.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.