ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ღა ღე ღი ღლ ღმ ღნ ღო ღრ ღუ ღღ ღწ ღჳ
ღმე ღმრ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ღმერთ-ი

(ღმრთისა):
 
„ღ მ ე რ თ ი იყო სიტყუაჲ იგი“ ი. 1,1; „ღ მ ე რ თ ს ა მას ქრისტეანეთასა ჰმსახურებ“ ფლკტ. 133,7; „ჰკითხვიდენ ღ მ ე რ თ თ ა მათთა“ I, ეს. 19,3; „უწყი მე ღ მ რ თ ი ს ა
წიგნთაგან“ კ. იერ.-გამოჩ. ჯუარ. 238,31; „არა ზრახავ შენ ღ მ რ თ ი ს ა ს ა, არამედ კაცთასა“ მთ. 16,23.
See also: განღმრთობა, მოღმრთე, მრავალღმერთ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9