( -
[

ღა ღე ღი ღლ ღმ ღნ ღო ღრ ღუ ღღ ღწ ღჳ
ღმე ღმრ

ღმრთის-მსახურ-ი

ღვთის მსახური, კეთილმსახური:
 
„ღმერთმან ცოდვილთაჲ არა ისმინის, გარნა თუ ღ მ რ თ ი ს-მ ს ა ხ უ რ ვინმე იყოს“ ი. 9,31; „დაუსხნეს... ოქრობეჭედნი ღ მ რ თ ი ს-მ ს ა ხ უ რ თ ა მეფეთანი“
ი.-ე. 14,34.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9