ღვთის მსახური, კეთილმსახური:
- „ღმერთმან ცოდვილთაჲ არა ისმინის, გარნა თუ ღ მ რ თ ი ს-მ ს ა ხ უ რ ვინმე იყოს“ ი. 9,31; „დაუსხნეს... ოქრობეჭედნი ღ მ რ თ ი ს-მ ს ა ხ უ რ თ ა მეფეთანი“
- ი.-ე. 14,34.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.