ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ღა ღე ღი ღლ ღმ ღნ ღო ღრ ღუ ღღ ღწ ღჳ
ღობ ღომ ღონ ღორ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ღონე

ხერხი, საცთური, ხრიკი, საშუალება, გამოსავალი:
 
„დაიცევ სული ჩემი ღ ო ნ ე თ ა გ ა ნ ეშმაკისათა“ გ~ი 260v; „რომლითა ღ ო ნ ი თ ა შევიდეთ მონასტერსა მას?“ ლიმ. 133,4; „რაჲთაცა ღ ო ნ ი თ ა ანუ მანქანებითა... ანუ სხჳთა
რაჲთმე ზაკუვითა ეორგულოს ამას წმიდასა ადგილსა?“ ი.-ე. 53,36; „ღ ო ნ ე არა არსა სიკუდილისაგან?“ ბალ. 24,23; „რომლითა ღ ო ნ ი თ ა შესაძლებელ არს განრინებად მისგან?“
ბალ. 40,22.
See also: მრავალღონე:, მრავალღონეობა, უღონეოდ, უღონო
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9