ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ღა ღე ღი ღლ ღმ ღნ ღო ღრ ღუ ღღ ღწ ღჳ
ღობ ღომ ღონ ღორ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ღონიერ-ი

მოხერხებული, შემძლე:
 
„არავინ დაადგრებოდა მას შინა... არცა ღ ო ნ ი ე რ ი ღონის-ძიებითა თჳსითა“ ბალ. 62,4; „სინანული მსგავს არს გლახაკსა პურის-მთხოელსა, რომელმან პოის საფასე დიდძალი
და იქმნის იგი მდიდარ და ღ ო ნ ი ე რ“ მ. სწ. 58,16.
See also: ღონე
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9