ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ღა ღე ღი ღლ ღმ ღნ ღო ღრ ღუ ღღ ღწ ღჳ
ღრე ღრი ღრმ ღრტ ღრუ ღრღ ღრჭ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ღრეკა

დრეკა; კოჭლობა, ცალმხრივ დაშავებულობა:
 
„ღ რ ე კ ი ლ ნ ი განიკურნებოდეს“ მთ. 15,31; „რაჟამს-იგი უძლური განაცოცხლეს და ღ რ ე კ ი ლ ი აღადგინეს“ მ. სწ. 170,2; „ღ რ ე კ ი ლ თ ა განვჰმართებთ“ Sin.—11,310r.
See also: აღრეკა, შეღრეკა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9