- „ღ რ უ ბ ე ლ მ ა ნ ნათლისამან დააგრილა მათ“ მთ. 17,5; „ჴმაჲ იყო ღ რ უ ბ ლ ი თ გამო“ მრ. 9,7; „აღვიდე ზედა ღ რ უ ბ ე ლ თ ა“ I, ეს. 14,14; „წყალობაჲ თქუენი, ვითარცა
- ღ რ უ ბ ე ლ ი განთიადისაჲ“ О, ოვსე 6,4; „მოიღო ღ რ უ ბ ე ლ ი, აღავსო ძმრითა“ მთ. 27,48; „აღავსეს ღ რ უ ბ ე ლ ი ძმრითა“ მრ. 15,36.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.