«მდინარე», ხევი, ღელე:
- „ღ უ ა რ თ ა უშჯულოებისათა შემაძრწუნეს მე“ ფს. 17,5; „ღ უ ა რ ი (მ დ ი ნ ა რ ე Շ) საშუებლისა შენისაჲ ასუა მათ“ ფს. 35,9; „სადა ღ უ ა რ ნ ი წყალთანი და წყარონი უფსკრულთანი
- გამოვლენ“ G,—„სადა-იგი მ დ ი ნ ა რ ე ნ ი წყალთანი და წყარონი უფსკრულთანი დიან“ M, II შჯ. 8,7; „გინა ღ უ ა რ ი... შეემთხჳოს, ვერ წინა-დამდგრომელ არს“ ს. გაბ.-მოც. საჴს
- 96,14; „ღ უ ა რ ნ ი აკუეთნა და გოდოლი იგი ვერ დასცა“ მ. სწ. 84,22; „ვითარცა ღ უ ა რ ი მძაფრი, ჴევსა შინა მიმავალი, — ყოველსავე... წარიღებს“ H—2251,193; „იყო ქუხილი დიდი
- და წჳმაჲ სასტიკი და ღ უ ა რ ი ფრიადი“ Sin. 11,237r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page