ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ღა ღე ღი ღლ ღმ ღნ ღო ღრ ღუ ღღ ღწ ღჳ
ღუა ღუე ღულ ღუმ ღუნ ღურ ღუწ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ღუწოლა, ღწოლა

მზრუნველობა, ზედამდგომელობა; ბრძოლა:
 
„მისა ვინაჲ-მე იქმნებოდა ეგოდენი მხილებაჲ და ღ უ წ ო ლ ა ჲ?“ ოქრ.-მარხ. და იონ. 106,28; „ღ უ წ ო ლ ი თ... განმათავისუფლა ჩუენ“ ლონგ. 189,5; „არცა დაშურებიან ღ უ წ ო ლ ა ს ა
ანტ. დ. 25r; „ესოდენი ღ წ ო ლ ა ჲ არს პირუტყუთა საცხოვართათჳს“ Ath. —11, 270r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9