(ღჳნისა):
- „მისცეს მას სუმად ღ ჳ ნ ო ჲ ნავღელრეული“ მთ. 27,34; „ყოველი თხიერი აღივსის ღ ჳ ნ ი თ ა“ I, იერემ. 13,12; „ღ ჳ ნ ო ჲ და იყი შესაწირავთაჲ მათ კერპთაჲ არა ვსუა“ ფლკტ. 136,4;
- „ღ ჳ ნ ი ს ა სუმასა შინა ღ ჳ ნ ი თ ა ნუ აყუედრებ მოყუასსა“ О, ზირ. 34,40; „მოაუძლურებს ძალსა ღ ჳ ნ ი ს ა ს ა წყალი“ მ. სწ. 7,10; „მივიღე მცირედ ღ ჳ ნ ო ჲ და პური“ შუშ. VII 24;
- „საზომით ღ ჳ ნ ო ჲ სათნო არს საჴმარისათჳს ჴორცთაჲსა“ Ath,-11,292v.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page