ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ღა ღე ღი ღლ ღმ ღნ ღო ღრ ღუ ღღ ღწ ღჳ
ღჳვ ღჳნ ღჳრ ღჳძ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ღჳნჭა, ღჳნჭ-ი

«წურილოანი ქვა», კენჭი:
 
„ვითარცა ღ ჳ ნ ჭ ა ჲ ერთი ქჳშისაჲ“ О, ზირ. 18,8; „დავისხამ ღ ჳ ნ ჭ თ ა ამათ წინაშე ჩემსა... და სამწუხროდ დავსთუალავ წ უ რ ი ლ ო ა ნ ს ა მას ქ ვ ა ს ა“
მ. ცხ. 217v; „შთააგდის ბუდესა მას შინა ღ ჳ ნ ჭ ა ჲ ერთი მცირე“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 99,28.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9