 |
 | |
ღჳრღლოვან-ი, ღირღუარო(ვ)ან-ი, ღჳრღუაროან-ი
«ფიცხელი», ოღრო-ჩოღროიანი, «ღჳრღუარი»:
- „იყვნენ... ღ ჳ რ ღ ლ ო ვ ა ნ ნ ი გზად წრფელად“ C,—„იყოს... ფ ი ც ხ ე ლ ი იგი გზად წრფელად“ DE, ლ. 3,5; „და იყოს ყოველი ღ ი რ ღ უ ა რ ო ვ ა ნ ი ველად“ О, — „და იყოს
- ღ ჳ რ ღ უ ა რ ე ბ ი ველებად“ I, ეს. 40,5; „ღ ი რ ღ უ ა რ ო ა ნ ი წრფელ უყვის მას სლვად“ მ. სწ. 193,25; „მიემთხუევის იგი ძნელსა ღ ჳ რ ღ უ ა რ ო ა ნ ს ა“ მ. სწ. 188,8.
See also: ღჳრღუარ-ი, ღირღუარ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |