 |
 | |
ღჳრღუარ-ი, ღირღუარ-ი
«ღირღუაროვანი», ოღროჩოღრო:
- „და იყოს ღ ჳ რ ღ უ ა რ ე ბ ი ველებად“ I,—„და იყოს ყოველი ღ ი რ ღ უ ა რ ო ვ ა ნ ი ველად“ О, ეს. 40,5; „ქუეყანაჲ, რომელსა ზედა არღარაჲ სავნებელი იყოს,
- არცაღა ეკალი და კუროჲს-თავი, არცა ღ ი რ ღ უ ა რ ი და არცა კლდოვანი“ მ. სწ. 125,10.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |