ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ყა ყბ ყდ ყე ყვ ყი ყმ ყნ ყო ყრ ყუ ყშ ყჳ
ყია ყიდ ყივ ყინ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ყივილ-ი

«ჴმობა», ძახილი:
 
„მეყსეულად ქათამი ყ ი ვ ა ხოლო“ მთ. 26,74; „ვიდრე არღა ე ყ ი ვ ნ ო ს ქათამსა“ მთ, 26,75; „არღა ე ყ ი ვ ნ ო ს ქათამს
დღეს“ DE, — „არღა ე ყ ი ვ ლ ო ს ქათამსა დღეს“ C, ლ. 22,34; „ყ ი ო დ ე და ღაღადებდ და ჴმობდ, რომელსა-ეგე არა გელმოდა“
О, ეს. 54,1, „ვიდრე ქათმისა ორგზის ყივიდმდე“ C,—„ვიდრე ქათმისა მეორედ ჴ მ ო ბ ა დ მ დ ე“ DE, მრ. 14, 30; „იწყეს
ყ ი ვ ი ლ ა დ და იტყოდეს“ X 349r.
See also: ქათმის-ყივილ-ი, დაყივლება
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9