 |
 | |
ყივილება
«ვალალება»:
- „იყოს მას დღესა შინა... ყ ი ვ ი ლ ე ბ ა ჲ (ჴმაჲ ვ ა ლ ა ლ ე ბ ი ს ა ჲ pb.) მეორისაგან და შემუსრვაჲ დიდი ბორცუთაგან“ О, სოფ. 1,10.
See also: ყივილ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |