ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ყა ყბ ყდ ყე ყვ ყი ყმ ყნ ყო ყრ ყუ ყშ ყჳ
ყია ყიდ ყივ ყინ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ყინელ-ი

სიცივე, ცივი, ყინვა:
 
„ეგზნა, რამეთუ ყ ი ნ ე ლ იყო და ჰიკუსოდეს“ C, ი. 18,18; „წინაშე ყ ი ნ ე ლ ს ა მისსა ვინ-მე დაუდგეს?“ ფს. 147,6; „იყვნეს
შეძრწუნებულ... ყ ი ნ ე ლ ი ს ა მისგან ზამთრისაჲსა“ О, II ეზრა 10,10; „რომელსამე შინა ყ ი ნ ე ლ, და რომელსამე შინა ტფილ“
გრ. ნოს. კაც. აგებ. 228,13.
See also: განყინება, დაყინვა, მყინვარ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9