ყოფა

1. «საქმე», «ქმნა», «ზმა», «დავანება», «დასადგურება», «ქცევა», «გება», «კმა ყოფა», «დადგრომა»:
    

   „ყ ო ეგრე, ვითარცა უბრძანა მას ანგელოზმან უფლისამან“ მთ. 1,24; „ყ ო ს ერთი რაჲმე მათგანი“ О,—„ქ მ ნ ა ს ერთი რაჲმე მათგანი“ G, ლევიტ.

   4,2; „კაცმან ვინმე ყ ო პური დიდი“ ლ. 14,16; „რასა ჰ ყ ო ფ შენ ადგილსა ამას?“ G,— „რაჲსა ზ ა მ?“ M, მსჯ. 18,3; „წყალი იგი... ე ყ ო ს

   მას წყარო წყლისა აღმოდინებულისაჲ“ C, —„წყალი იგი... ე ქ მ ნ ა ს მას შინა წყარო წყლის, რომელი ვიდოდის“ DE, ი. 4,14; „უბანთა ზედა ნუ

   ი ყ ო ფ ი“ M, — „უბანთა ზედა არა დ ა ი ვ ა ნ ო“ G, მსჯ. 19,20; „სადაცა ი ყ ო ფ ო დ ი, ვ ი ყ ო ფ ო დ ი მეცა“ — M, — „სადაცა

   დ ა ი ვ ა ნ ო, დ ა ვ ი ვ ა ნ ო“ G, რუთ 1,16; „ი ყ ა ვ ამას ღამე“, О, — „დ ა ი ს ა დ გ უ რ ე ღამე“ G,— „ი ქ ც ე ო დ ე ამას ღამესა“ M,

   რუთ 3,13; „ი ყ ო ფ ო დ ე ჩემ თანა“ О, დაბ. 29,19; „ვ ი ყ ო ფ ვ ო დ ი თ დაბნებსა“ О,— „ვ ი ქ ც ე ო დ ე თ დაბათა შინა“ M, ქება 7,11;

   „რაჟამს ი ყ ო ფ ო დ ა ისრაჱლი ესებონს“ M,— „მკჳდრ ი ყ ო რაჲ ისრაჱლი ესებონს“ G, მსჯ. 11,26; „ორასისადრაჰკნისაჲ პური ვერ ე ყ ო ს მათ

   (...ვერ კ მ ა ა რ ს ამათა DE)“ C, ი, 6,7; „ნუუკუე ვერ გ უ ე ყ ო ს ჩუენ და თქუენ“ მთ. 25,9; „ი ყ ვ ნ ე ს მუნ სამ დღე“ M, —

   „დ ა ა დ გ რ ე ს მუნ სამ დღე“ G, ისუ ნ. 2,22; „არა ი ყ ო მეფე ისრაჱლსაშორის“ GM, მსჯ. 18,1; „ზეგარდამოჲსაგან ძალისა ესრჱთ

   ვ ი ყ ო ფ ვ ი თ“ მსკ. 35,5; „ვიდრემდის თქუენ თანა ვ ი ყ ო“ მთ. 17,17; „შენ, უფალო,უკუნისამდე ხ ა რ (ჰ გ ი ე G)“

   ფს. 101,13. „ესე გიღირდა ყოფად“ C,– „ესე ჯერ-იყო ს ა ქ მ ე დ“ DE, მთ. 23,23; „ყ ო ფ ი თ ვყო შენ ზედა წყალობაჲ“ О, II მფ. 9,7;

   „განადიდა უფალმან ყ ო ფ ა ჲ ჩუენ თანა“ ფს. 125,3; „სახლსა შინა შენსა ჯერ-არს ჩემი ყ ო ფ ა ჲ“ ლ. 19,5; „გეჴსენედ შენ ზოგადი იგი

   ყ ო ფ ა ჲ“ ანდ.-ანატ. 222,14; „არა ყ ო ფ ა ნ ი ნაყოფთანი ზრდიან კაცსა“ O,სიბრძ. სოლ., 16,26; „რაჲ-მე უკუე ყ ო ფ ა დ არს ჩუენდა?“

   C, მთ, 19,27; „თჳნიერ ჩემსა არარაჲ ძალგიც ყ ო ფ ა დ არცა ერთი“ ი. 15,5; „კეთილ არს ჩუენდა აქა ყ ო ფ ა ჲ“ მთ. 17,4; „რომელსა

   უნდეს თქუენ შორის დიდ ყ ო ფ ა ჲ“ მრ. 10,43. „იგიცა მოწაფე ყ ო ფ ი ლ იყო იესუჲსა“ მთ. 27,57; „რაჟამს იხილოთ ესე ყოველი ყოფილი“

   მრ. 13,29; „იგინი იტყოდეს ურთიერთას ყოველთა მათთჳს ყ ო ფ ი ლ თ ა“ C, ლ. 24,14; „ოდეს ყ ო ფ ი ლ არს აქამომდე, თუმცა მამათა და

   დედათა ერთად ეჭამა პური?“ შუშ. VI 11; "გულისხმა-ყავთ ყ ო ფ ი ლ ი იგი“ ფლკტ. 135,19.

   See also: ადრე-ყოფა, ამბორის-ყოფა, ჰამბორის-ყოფა, არა-ყოფა, ახილვის-ყოფა, ახოვან-ყოფა, ბაგის-ყოფა, ბოროტის-მყოფელ-ი, ბოროტის(ა)ყოფა, ბრალეულ-ყოფა, ბრძოლის-ყოფა, განდგომილ-ყოფა, განთჳსულ-ყოფა, გარე-მყოფ-ი, გარემძებ-ყოფა, გარეშე-მყოფ-ი, გარეწარ-ყოფა, გელ(ის)-ყოფა, გზად-ყოფა, გზის-ყოფა, გრძელ-ყოფა, გულისხმის-/გულისჴმის-მყოფელ-ი, გულისხმის-საყოფელ-ი, გულისხმის-ყოფა, გულისჴმის-ყოფა, გჳრგჳნოსან ქმნა/ყოფა, დაყოფა, დევნის-ყოფა, დროჲს-ყოფა, თავის-მყოფელ-ი, თავ(ის)-ყოფა, თანა-მყოფ-ი, თანასათნო-ყოფა, თანა-ყოფა, თუალ-ყოფა, თჳს-ყოფა, იავარ(ის)-ყოფა, კეთილის-მყოფელ-ი, კეთილ(ის)-ყოფა, კიდე-ქმნა/ყოფა, კმა-ყოფა, კრულ-ყოფა, კუალ-ყოფა, მზიდველ-ყოფა, მთის-მყოფ-ი, მიზეზ-ყოფა, მკჳდრ-ყოფა, მოზავებულ-ყოფა, მოსავ-ყოფა, მოყოფა, მრთელ-ყოფა, მყოფება, მყოფელ-ი, მძლავრ-მყოფელ-ი, ნებიერ-ყოფა, ნების-მყოფელ-ი, ნების-ყოფა, ნიშნის-ყოფა, პატივ(ის)-ყოფა, პატიჟის-ყოფა, სათნო-ყოფა, საყოფელ-ი, სახელ-ყოფა, სისრის-ყოფა, უგულებელს-ყოფა, უყოფელ-ი, უფროს-ყოფა, შუენიერ-ყოფა, უზრუნველ-ყოფა
2. გაშლა.
   See also: განმყოფელ-ი, განყოფა, გაყოფა, მიყოფა, მოსაყოფელ-ი
3. გაყოფა.
   See also: განმყოფ(ელ)-ი, განსაყოფელ-ი, განუყოფელ-ი, განყოფა, გაყოფა, მიმოდაყოფა
4. დახშვა, აკვრა.
   See also: დაყოფა, გამოყოფა, განყოფა, გაყოფა, გარდამოყოფა, მიყოფა, შემოყოფა, შეყოფა, წარყოფა
   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.