«წული», «ჭაბუკი», «მონა», «ქალი», «ქალა», ვაჟი, „მართუე»:
- „განიკურნა ყ რ მ ა ჲ იგი“ DE,— „განიკურნა წ უ ლ ი იგი“ C, მთ. 17,18; „ვიდრე ყ რ მ ა იყავ“ C, — „ოდეს იყავ ჭ ა ბ უ კ“ DE, ი. 21,18; „ჴმა-ყო მსწრაფლ ყ რ მ ი ს ა მიმართ,
- აღმღებისა საჭურველთა მისთა“ G,— „ღაღად-ყო მეყსეულად და ჰრქუა მონასა მას ნიჟოგარსა თჳსსა“ M, მსჯ. 9,54; „იყო ყ რ მ ა ჲ ერთი ბეთლემით“ M, — „იყო ჭაბუკი ბეთლემით“ G, მსჯ.
- 17,7; „ჰრქუა ბოოსმან ყ რ მ ა ს ა მისსა, ზედამდგომსა მომკალთასა“ G,—„ჰრქუა ბოოზ მ ო ნ ა თ ა მათ მისთა, ზედამდგომელთა მათ მომკალთასა“ M, რუთ 2,5; „ყ რ მ ა ნ ი მისნი
- შევიდეს და იხილეს“ G, — „შევიდეს მ ო ნ ა ნ ი მისნი და იხილეს“ M, მსჯ.3,24; „ვითარ სახედ განუჩინა მოსემან, ყ რ მ ა მ ა ნ უფლისამან“ G,— „ვითარცა ამცნო მ ო ნ ა მ ა ნ ღმრთისამან
- მოსე“ M, ისუ ნ. 11,2; „შენ გეტყჳ, ყ რ მ ა ო, აღდეგ“ DE, – „ქ ა ლ ა, შენ გეტყჳ აღდეგ“ C, მრ. 5,41; „უკუეთუ იყოს ყ რ მ ა ჲ ქალწული, დაწინდული ქმრისაჲ“ G,— „იყოს თუ ვინმე
- ქ ა ლ ი ქალწული და განთხოვილ იყოს“ M, II შჯ. 22,23; „ყ რ მ ა ვიყავ, დავბერდი“ ფს. 36,25; „ყ რ მ ა-ღა იყო ოცდარვა წლის ოდენ“ ანდ.-ანატ. 218,23; „მომგუარე ყ რ მ ა ჲ ესე
- ცოლად“ О, დაბ. 34,4; „განმწჳსნა ყ რ მ ა ჲ იგი და იქმნა ჭაბუკ“ მ. ცხ. 140r; „თანად იყვნენ ყ რ მ ა ნ ი მათნი“ pb.,—„ მ ა რ თ უ ე ნ ი მათნი (ჴარისა და დათჳსა) აღრეულად
- იქცეოდიან“ О, ეს. 11,7; „მოჰგურიდეს მას ყ რ მ ე ბ ს ა“ მრ. 10,13; „მისდევდა მას სიმრავლჱ მამათაჲ და დედათაჲ და ყ რ მ ე ბ ი ს ა ჲ“ ფლკტ. 152,25; „იყო ერთი ყ რ მ ა ჲ წული“
- მ. ცხ. 346v; „მიეცნეს მათ ორნი შვილნი: ერთი ყ რ მ ა ჲ და ერთი ქალი“ Ier.—36,11r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page