- „თანა-წარჰყავან მათ ყ უ ა ვ ე ბ ი“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 114,24; „სიტყჳს-გებაჲ ჩუენი და ლიქნაჲ შეერაცხა მას ვითარცა ყ უ ა ვ თ ა ყივილი“ Sin.—11,102v.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.