ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ყა ყბ ყდ ყე ყვ ყი ყმ ყნ ყო ყრ ყუ ყშ ყჳ
ყუა ყუდ ყუე ყუი ყურ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ყუავება

«აღყუავება»:
 
„კუერთხი მისი ყ უ ა ო დ ი ს“ G, რიცხ. 17,5 „ვითარცა ყ უ ა ვ ი ლ ი ველისაჲ ეგრე ყ უ ა ვ ი ნ“ ფს. 102,15; „ვიხილოთ, თუ ყ უ ა ვ ი ა ნ ვენაჴნი“ О,— „ვიხილოთ, უკუეთუ
ა ღ ყ უ ა ვ ნ ა ვენაჴი“ M, ქება 7,12; „ყ უ ა ო დ ე ნ ვითარცა შროშანი“ I, ეს. 35,1; „ყ უ ა ო დ ა შჯული ქრისტეანეთაჲ“ ატმ. 95,9; „წესიერებითა საღმრთოჲთა ყ უ ა ო დ ა“
შუშ. X 26.
See also: აღყუავება
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9