 |
 | |
ყუავილ-ი:
- „მე, ყ უ ა ვ ი ლ ი ველისაჲ, შროშანი ღელეთაჲ“ О, ქება 2,1; „ყოველი დიდებაჲ კაცისაჲ ვითარცა ყ უ ა ვ ი ლ ი თივისაჲ“ I, ეს. 40,6; „ყ უ ა ვ ი ლ ი
- გამოჩნდა და ჟამი სხლვად ვენაჴთა მოიწია“ კ. იერ. -აღდგ. 159,10; „ესე ყოველი ცხორებაჲ, ვითარცა ყ უ ა ვ ი ლ ი ველთაჲ, წარმავალ არს“ შუშ. XVI 47.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |