ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ყა ყბ ყდ ყე ყვ ყი ყმ ყნ ყო ყრ ყუ ყშ ყჳ
ყუა ყუდ ყუე ყუი ყურ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ყუავილო(ვ)ან-ი:

 
„რაჟამს იხილნე ხენი ველურნი... ყ უ ა ვ ი ლ ო ა ნ ნ ი და უყუავილონი“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 75,24; „რაჲსა შეჰბღალეთ სისხლითა სამოსელი იგი
ყ უ ა ვ ი ლ ო ვ ა ნ ი ტყუვილით?“ იპ. რომ.-კურთხ. ისაკ და იაკ. 8,2.
See also: ყუავილ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9