«კდემა», მხილება, გინება, დაძრახვა, შეურაცხყოფა:
- „რაჟამს... გ ა ყ უ ე დ რ ე ბ დ ე ნ თქუენ (კაცთა)“ ლ. 6,22; ა ყ უ ე დ რ ე ბ ს წინაწარმეტყუელი იგი“ ს. გაბ.-მოც. საკ. 101,31;
- „ა ყ უ ე დ რ ე ბ დ ე ს მას წყალთა მათ ზედა ცილობისათა,“ იპ. რომ.-კურთხ. მოს. 148,6; „კაცსა უღმრთოსა შვილნი თჳსნი
- ა ყ უ ე დ რ ე ბ ე დ“ O, ზირ. 41,10; „არა სადა ვინ მჴედარსა მტერთა მიერ წყლულებაჲ ა ყ უ ე დ რ ი ს“ მ. სწ. 108,19. „ყუედრებანი
- მაყუედრებელთა შენთანი დამეცნეს ჩემ ზედა“ ჰრომ. 15,13; „ყ უ ე დ რ ე ბ ა ჲ მახლობელთა მისთაჲ მან არა მოიღოს“ ფს. 14,3; „ნუ
- გეშინინ ყ უ ე დ რ ე ბ ი ს ა გ ა ნ კაცთაჲსა“ О ეს. 51,7; „მესმა მე ყ უ ე დ რ ე ბ ჲ მრავალთაჲ“ ფს. 30,14; „ჰქმენ ყ უ ე დ რ ე ბ ა ჲ
- მეფობისა ამის ჩემისაჲ,“ ფლკტ. 138,5; „ვინ-მე იტჳრთნეს... მრავალნი ყუედრებანი?“ საკ. წიგნ. II 53,22; „რავდენნი... ყუედრებანი
- მოიწეოდეს მათ მიერ ჩუენ ზედა?“ ი.-ე. 52,7; „სახელი ბოროტი, სირცხლი და ყ უ ე დ რ ე ბ ა დაგიმკჳდროს“ pb.,— „სახელბოროტმან
- სირცხჳლი და კ დ ე მ ა ჲ დაიმკჳდროს“ О, ზირ. 6,1.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page