 |
 | |
ყურად-ხუმა
«სმენა», «ყურისა მოყოფა», გაგონება:
- „ყ უ რ ა დ-ი ხ უ ე ნ ი თ სიტყუანი ჩემნი“ საქ. მოც. 2,14; „სიტყუანი ჩემნი ყ უ რ ა დ-ი ხ უ ე ნ“ G,—„სიტყუათა ჩემთა ი ს მ ი ნ ე“ Շ, ფს. 5,2;
- „ყ უ რ ა დ-ი ხ უ ე ნ სიტყუანი პირისა ჩემისანი“ q, — „ყ უ რ ი მ ო ყ ა ვ სიტყუათა პირისა ჩემისათა“ Շ, ფს. 52,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |