ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ყა ყბ ყდ ყე ყვ ყი ყმ ყნ ყო ყრ ყუ ყშ ყჳ
ყუა ყუდ ყუე ყუი ყურ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ყურდაკუეთილ-ი

«ყურმოჭრილი, «ყურკუეთილი»:
 
„ცხოვარი ყ უ რ დ ა კ უ ე თ ი ლ ი ანუ მოკლეკუდი საკლველებ ჰყვნე იგინი თავისა შენისა“ G,—„ცხოვარი ყ უ რ კ უ ე თ ი ლ ი, ანუ თუ კუდმოკლე
საკლველად ჰყო თავისა შენისა“ pb., ლევიტ. 22,23.
See also: დაკუეთა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9