ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ყა ყბ ყდ ყე ყვ ყი ყმ ყნ ყო ყრ ყუ ყშ ყჳ
ყუა ყუდ ყუე ყუი ყურ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ყურდგელ-ი, ყურგდელ-ი

lepus:
 
„კლდენი შესავედრებელად ყ უ რ გ დ ე ლ თ ა (ყ უ რ დ გ ე ლ თ ა G)“ Շ, ფს. 103,18; „რომელნი სდევედ ყ უ რ დ გ ე ლ ს ა“ მ. ცხ. 201v;
„განრინებისათჳს თჳსისა (აქუს) ყ უ რ გ დ ე ლ ს ა (ყ უ რ დ გ ე ლ სა B) სიმალჱ“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 152, 22.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9