 |
 | |
ყურიმალ-ი
«ღაწჳ», «ყბა», maxilla, mala, gena:
- „გცეს თუ ვინმე მარჯუენესა ყ უ რ ი მ ა ლ ს ა (ღაწუსა C), მიუპყარ მას ერთკერძოჲცა“ DE, მთ. 5,39; „დაასუა მანაჲ იგი ყ უ რ ი მ ა ლ ს ა მისსა
- M,—„შთაამაგრა მანაჲ ყ ბ ა ს ა მისსა“ G, მსჯ. 4,21; „კუალად ყ უ რ ი მ ა ლ ს ა სცა“ ი. მოც. 60,18.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |