ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ყა ყბ ყდ ყე ყვ ყი ყმ ყნ ყო ყრ ყუ ყშ ყჳ
ყჳბ ყჳთ ყჳნ ყჳრ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ყჳთელ-ი

ყვითელი:
 
„ყ ჳ თ ე ლ ი და კუერცხის-გული, შავი“ მსკ. 58,14; „ამისი ხატი შუენიერ და ფეროვან, ხოლო იოვანესი ფერი ყ ჳ თ ე ლ“ Ath. —11,208r.
See also: დაყჳთლებულ-ი, სიყჳთლე
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9