ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ყა ყბ ყდ ყე ყვ ყი ყმ ყნ ყო ყრ ყუ ყშ ყჳ
ყჳბ ყჳთ ყჳნ ყჳრ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ყჳრილ-ი:

 
„ლეკუნი ლომთანი ყ ჳ ი რ ი ე დ ტაცებად“ ფს. 103,21; „ყ ჳ რ ო დ ე თ მთანი“ I, ეს, 44,23; „ვითა ჴარი ყ ჳ რ ო დ ი ს“ მ. ცხ. 32r;
„ყ ჳ რ ი დ იწყის (ავთოლოფოსმან)“ ფიზ. III 22; „იღრჭენდა კბილთა მისთა (ლომი) ყ ჳ რ ი ლ ი თ ა მძჳნვარებისა მისისაჲთა“ H—341,412.
See also: მყჳრალ-ი, საყჳრ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9