გვირგვინი:
- „შ ა რ ა ვ ა ნ დ ი შეაბან“ О, I ეზრა 3,6; „დაადგნა შ ა რ ა ვ ა ნ დ ნ ი სადედოფლონი თავსა მისსა“ О, ესთ. 2,17; „გჳრგჳნი ედგა ოქროჲსაჲ და
- შ ა რ ა ვ ა ნ დ ა დ იყო ზეზისაჲ და ძოწეულისაჲ“ О, ესთ. 8,15; „მიხეთქნა შ ა რ ა ვ ა ნ დ ნ ი იგი თავისაგან მისისა“ ფლკტ. 139,13;
- „შ ა რ ა ვ ა ნ დ ნ ი ებნეს თავსა მათსა“ ვარ. 820; „შ ა რ ა ვ ა ნ დ ნ ი შეიბნა ნაქორდან, ძემან მისმან, მის წილ“ I, ეს. 37,38.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page