 |
 | |
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ
შეახლება
დაახლოება, მიდგმა, «შეყოფა»:
- „ყოველი იგი ერი ეძიებდა შ ე ა ხ ლ ე ბ ა დ მისა“ ლ. 6,19; „რაჲსა ესოდენ შ ე ე ა ხ ლ ე ნ ი თ ზღუდესა მის ქალაქისასა?“ О, — II მფ. 11,20; „ვაი,
- რომელთა შ ე ე ა ხ ლ ო ნ სახლი სახლსა“ О,—„ვაჲ, რომელნი შ ე ა ყ ო ფ ე ნ სახლსა სახლისა მიმართ. pb., ეს. 5,8. „რომელ შ ე ა ხ ლ ე ბ უ ლ ხართ
- უფალსა, ღმერთსა თქუენსა, სცხონდეთ“ M, II შჯ. 4,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |