 |
 | |
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ
შებერვა
«გამოდნობა»; შებუშტება:
- „შ ე ბ ე რ ო ნ ერთად ვეცხლი იგი, რომელ შეწირულ არს“ О, IV მფ. 22,4; „ნაცილად შ ე ბ ე რ ა და არა არს სულ მათ თანა“ О,— „ნაცილად
- გ ა მ ო ა დ ნ ვ ე ს, არა არს სული მათ შორის“ pb., იერემ. 51,17; „შ ე ჰ ბ ე რ ა ვ ნ პირსა მისსა“ H— 622,21r. „ძელი, მაღნარისაგან მოკუეთილი,
- ქმნული ხუროჲსაჲ და შ ე ბ ე რ ი ლ ი ოქროჲთა, და ვეცხლითა შემკობილ არიან“ О,— „მოკუეთილი მაღნარით, ქმნილი ხუროჲსა, და გ ა მ ო ნ ა დ ნ ო ბ ი
- ვეცხლითა და ოქროჲთა შემკულნი არიან“ pb., იერემ. 10,4; „დაჴსნაჲ მისი მსგავს არს თუალსა მას შ ე ბ ე რ უ ლ ს ა, რომელი ჟამსა წჳმისასა იხილვის
- წყალთა ზედა მყის და მუნქუესვე დაშრტის“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 187,8.
See also: ბერვა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |