( -
[

შა შდ შე შვ შთ ში შკ შლ შო შრ შტ შუ შფ შჩ შჭ შჯ შჱ შჳ
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ

შებმა

«შერტყმა», შეკვრა, ჩამოკიდება, «მიცემა», დაწესება; არსებობა, მყოფება:
 
„შ ე ი ბ ა იგი ბარკალთა ქუეშე ბარკლისა მარჯუენისა მისისასა“ M,—„შ ე ი რ ტ ყ ა იგი ქუეშეთ მოსასხმელისა თეძოსა ზედა თჳსსა მარჯუენესა“ G,
მსჯ. 3,16; „აპაურთა მისთა არა შ ე ე ბ ა“ О, ზირ. 28,23; „რომელმან-იგი შ ე ა ბ ნ ი ს ქარნი ეტლად“ ს. გაბ.-დაჯდ. 133,4; „შ ე ი ბ ე ნ
იგინი ყელსა შენსა“ О, იგ. სოლ. 3,3; „უკუეთუ შ ე ა ბ ა კარი სახლსა შენსა“ მ. ცხ. 263r; „შ ე ა ბ ა მას როჭიკი მარადის“ О,— „ჭამადი მისი,
ჭამადი მიმდემადი, მ ი ე ც ე მ ო დ ა“ pb., იერემ. 52,34; „შ ე ა ბ ს მას სიტყუაჲ ცოდვისაჲ“ О, ზირ. 23,17.
See also: ბმა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9