შეფერხება, დაშლა; დაგორება, წაქცევა:
- „ისინი შ ე ბ რ კ ო ლ დ ე ს და დაეცნეს“ ფს. 19,9; „არა თუ განწვალებამან გზისამან, არამედ უდებებამან იგი შ ე ა ბ რ კ ო ლ ნ ა“ ოქრ.-პეტრე
- და ელია 311; „შ ე ჰ ბ რ კ ო ლ დ ე ს იგინი ლოდსა მას დაბრკოლებისასა“ ჰრომ. 9,32; „შ ე ბ რ კ ო ლ დ ე ბ ი ა ნ სლვანი მათნი“ მ. სწ.
- 193,22. „იგი იქმნა... ლოდი შებრკოლებისაჲ და კლდჱ საცთურისაჲ“ I პეტრე 2,7.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973