( -
[

შა შდ შე შვ შთ ში შკ შლ შო შრ შტ შუ შფ შჩ შჭ შჯ შჱ შჳ
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ

შებრკოლება

შეფერხება, დაშლა; დაგორება, წაქცევა:
 
„ისინი შ ე ბ რ კ ო ლ დ ე ს და დაეცნეს“ ფს. 19,9; „არა თუ განწვალებამან გზისამან, არამედ უდებებამან იგი შ ე ა ბ რ კ ო ლ ნ ა“ ოქრ.-პეტრე
და ელია 311; „შ ე ჰ ბ რ კ ო ლ დ ე ს იგინი ლოდსა მას დაბრკოლებისასა“ ჰრომ. 9,32; „შ ე ბ რ კ ო ლ დ ე ბ ი ა ნ სლვანი მათნი“ მ. სწ.
193,22. „იგი იქმნა... ლოდი შებრკოლებისაჲ და კლდჱ საცთურისაჲ“ I პეტრე 2,7.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9