დაბრკოლება, შეცდენა, წასხლეტა:
- „არა შ ე მ ი ბ რ კ უ მ ე ნ სლვანი ჩემნი“ ფს. 16,5; „შ ე უ ბ რ კ უ მ ო ბ, რომელნი ვიდოდიან გზასა ცხორებისასა“ მ. ცხ.403r; „შ ე უ ბ რ კ უ მ ა
- მსახურსა მას და დაეცა იგი სიძვითა“ მ. ცხ. 412v; „ნუუკუე შ ე უ რ კ უ მ ა, რაჲთა დაეცნენ“ ჰრომ. 11,11; „შ ე უ ბ რ კ უ მ ა მას და შთამოიჭრა
- ქუეყანად და აღმოვარდა ფერჴი მისი“ ლიმ. 101,28.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973