( -
[

შა შდ შე შვ შთ ში შკ შლ შო შრ შტ შუ შფ შჩ შჭ შჯ შჱ შჳ
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ

შებრკუმობა

დაბრკოლება, შეცდენა, წასხლეტა:
 
„არა შ ე მ ი ბ რ კ უ მ ე ნ სლვანი ჩემნი“ ფს. 16,5; „შ ე უ ბ რ კ უ მ ო ბ, რომელნი ვიდოდიან გზასა ცხორებისასა“ მ. ცხ.403r; „შ ე უ ბ რ კ უ მ ა
მსახურსა მას და დაეცა იგი სიძვითა“ მ. ცხ. 412v; „ნუუკუე შ ე უ რ კ უ მ ა, რაჲთა დაეცნენ“ ჰრომ. 11,11; „შ ე უ ბ რ კ უ მ ა მას და შთამოიჭრა
ქუეყანად და აღმოვარდა ფერჴი მისი“ ლიმ. 101,28.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9