ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
შა შდ შე შვ შთ ში შკ შლ შო შრ შტ შუ შფ შჩ შჭ შჯ შჱ შჳ
შე- შეა შებ შეგ შედ შეე შევ შეზ შეთ შეი შეკ შელ შემ შენ შეო შეპ შერ შეს შეტ შეუ შეფ შექ შეღ შეყ შეშ შეჩ შეც შეძ შეწ შეჭ შეხ შეჯ შეჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

შებუშება

დაბუჟება:
 
„შ ე ბ უ შ ნ ე ს ყოველი გუამი მისი“ მ. სწ. 180,8; „არცაღათუ ერთი ასოთაგანი მისთაჲ შ ე ბ უ შ ნ ა გუამსა მისსა“ Sin.—11,247r.
„რამეთუ იყვნეს დახსნილ და შებუშებულ საკრველთა მათგან“ ანდ.-ანატ. 212,6.
See also: ბუშება, ბუშუვება
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9