«შესუარვა», დასვრა:
- „შ ე ბ ღ ა ლ ე ს სამოსელი იგი სისხლითა“ О, დაბ. 37,31; „რაჲსა შ ე ჰ ბ ღ ა ლ ე თ სისხლითა სამოსელი იგი?“ იპ. რომ.-კურთხ. ისაკ და იაკ. 8,1;
- „რომელმან შ ე ბ ღ ა ლ ო ს და დასუაროს ბაყლითა“ მ. ცხ. 229r. „ჴელნი თქუენნი შებღალულ (შ ე ს უ ა რ უ ლ О) არიან სისხლითა“ I, ეს. 59,3;
- „გიხილე შენ, შ ე ბ ღ ა ლ უ ლ ი სისხლითა შენითა“ О, ეზეკ. 16,6.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.